Voor diegenen die geen mailtje van mij hebben gehad; Ik ben toch maar bij blogger begonnen.
Ik blijf nog steeds hopen dat mijn archieven nog eens terugkomen, maar voorlopig vind je me hier;
hemelrijkinhongarije.blogspot.com
Voor diegenen die geen bericht van mij hebben gehad;
Ik ben toch maar begonnen bij blogspot. Ik laat deze blog staan, misschien verbetert zich nog iets, en misschien komen mijn oude berichten ook nog wel eens boven water, maar voorlopig kan ik hier niet mee uit de voeten.
adres; hemekrijkinhongarije.blogspot.com
groets, annemarie
Vergeet ik toch bijna om jullie op de hoogte te brengen van het wel en wee van de holenkuikens!
Er zijn er tien uitgekomen! Maar het hennetje heeft het niet tot het einde van de broedtijd volgehouden. Ze was helemaal aan het einde van haar latijn, en hield de eieren niet meer warm. Terwijl je de kuikens al in het ei kon horen piepen. Dus heeft leen ze in 'n kistje gelegd, met 'n lamp erboven, en zo zijn ze toch nog gered!
Maar ze laten zich niet erg gemakkelijk fotograferen, dus de foto is niet zo erg goed.
Broer raakte 'n tijdje geleden bij het wegrijden de hekpaal, en die heeft het niet overleefd.
Er moest dus 'n andere komen, en Leen heeft van de gelegenheid gebruik gemaakt om de hele boel meteen maar 'n beetje op te knappen.
Het kleine hekje is al helemaal opgeschuurd, en van 'n dikke notentak heeft hij 'n fantastische bovenkant
gemaakt, met lamp!
En ook de oude bordjes heeft hij vervangen door zelfgemaakte nieuwe!
Het wordt nog wel eens wat, daar bij ons aan de weg!
We hadden dit jaar zoveel pruimen, dat ik bijna niet meer wist wat ik er nog mee moest doen. ik heb er gedroogd, jam gemaakt, sap gemaakt, en ook nog 'n flinke zak vol in de vriezer. En toen kwam er nog 'n lading….. en er hangt nog veel meer aan de bomen.
Voorlopig heb ik maar de tweede vriezer aangezet, in de eerste plaats omdat de andere nodig ontdooit en schoongemaakt moest worden. Maar ook omdat ik geen plek meer had voor al die pruimen die ik voorlopig ontpit heb en in de vriezer gelegd voor latere verwerking. Nu heb ik weer 'n beetje armslag.
Maar toen vond ik in mijn inmaakboek 'n recept voor chinese pruimensaus. Dus dacht ik; laat ik dat dan maar eens uitproberen. En dat is me daar toch lekker!!! Zo lekker, dat ik jullie het recept niet wil onthouden.
Je hebt nodig;
2 kg ontpitte pruimen, 1 liter rode wijn- of rijstazijn,( mag ook gewone goede azijn zijn) 3 theelepels zout.
Kruidenbuiltje;1 eetl. geplette steranijs, (of anijszaad), 3 theel. sichuanpeper, geplet(of witte peperkorrels),1 volle theelepel gedroogde rode rawitpeper, geplet. In 'n doekje of 'n koffiezakje gebonden.
Doe deze drie ingredienten met het kruidenbuiltje in de pan en laat zachtjes koken tot de pruimen helemaal zacht zijn. haal het builtje er uit, en roer de pruimen door 'n roerzeef. Doe ze weer terug in de pan en voeg er 2,5 dl donkere sojasaus en 300 gr honing of bruine suiker bij. Laat de saus op 'n zacht vuur ong. 'n kwart inkoken. Roer dan 'n eetl. maizena of pijlwortelmeel met wat water tot 'n papje en roer dat door de saus. Nog 'n paar minuten laten doorkoken en heet in de flessen doen.
De specerijen die in het recept staan heb ik geen van allen kunnen vinden, maar daar heb ik alternatieven voor gevonden. Die heb ik tussen haakjes erbij gezet. De rawitpepers had ik ook niet, maar ik kreeg van de buren 'n tak met kleine ronde rode paprikaatjes die net zo heet zijn. En de saus is net 'n soort ketchup, maar met 'n lekkere zoetzure smaak!
Succes!!! En 'n fijn week-end!!!!
Om nog even op het onderwerp van gisteren terug te komen; Dat zingen heeft nog lang doorgewerkt. Nou zongen we wel altijd veel, maar sommige dingen hadden wel 'n heel speciale betekenis.
Toen mijn zoon zo'n- ja, hoe oud was hij toen? drie, vier, vijf? Ik weet het niet precies meer, maar toen had hij ook 'n speciaal lievelingsliedje. Wanneer hij 'n beetje hangerig was, of moe, of gewoon chagrijnig, dan ging hij op de bank liggen, en vroeg dan; Mama, speel je broekventje voor me? Dan moest ik het nummer;"broekventje" van Willem Vermandere zo luid mogelijk afspelen, en meestal lag hij al voordat het lied uit was, te slapen. Met een duim in zijn mond, en de vingers van zijn andere hand in het haar op zijn kruin gedraaid.
Nou vond ik dat zelf ook 'n heerlijk nummer, en ik zong het meestal ook volluid mee. Maar het was toch wel grappig dat het op dat kind ook zo'n invloed had
Het was heerlijk om mijn kleinkinderen te zien. Fynn voor de eerste keer, hij is nog geen twee maanden oud. Heerlijk hoor, zo'n piepkleintje op de arm. En met silvian moest ik opnieuw kennis maken, want die kende me natuurlijk niet meer. Die is in de tussentijd van 'n nog geen drie maanden oude baby uitgegroeid tot 'n echte tweejarige, met alles wat daar zo bij hoort; dwarsigheid, driftbuien, maar ook 'n grote woordenschat waar hij dubbel en dwars gebruik van maakt. Toen ik de eerste avond op bezoek ging, trof ik hem niet in de beste stemming aan. Ze stonden in de voordeur, en hij huilde dikke tranen van verdriet. Want zijn favoriete oom ging net weer weg, naar huis, en dat vindt hij vreselijk. Hij was dus even niet te benaderen. Terwijl we 'n bakje koffie dronken, vond ik zijn prentenboek op de tafel. Het is 'n hongaars prentenboek, dat ik hem voor zijn eerste verjaardag gegeven heb. Dat is uitgegroeid tot zijn meest favoriete stuk speelgoed. Hij zat tussen zijn moeder en mij op de bank, en toen ik het boek oppakte en hardop vertelde wat ik daarin allemaal zag, merkte ik, dat zijn houding veranderde. Uit mijn ooghoeken zag ik, dat hij rechtop ging zitten en begon te glunderen. "O ja," zei z'n vader, "voorlezen, dat vindt hij super." Nou ja, toen was het ijs gebroken en mocht ik hem ook kietelen en 'n beetje met hem spelen.
Later zat ik met Fynn op schoot, en die was 'n beetje aan het wringelen en pierelen; hij had het niet naar z'n zin. Dus ik deed automatisch wat ik bij mijn eigen kinderen ook altijd deed; zingen. Ik begon met "suja, suja kindje" en zodra Silvian dat hoorde rende hij naar zijn moeder, klom glunderend op haar schoot en begon mee te wiegen! Dat kende hij! Zingen! En zo hebben we dan het hele arsenaal van kinderliedjes de revue laten passeren. Van suja kindje, via hop paardje hop, naar schuitje varen, theetje drinken. En hij genoot! En Fynn was ook binnen de kortste keren in dromenland.
Toch leuk om te zien dat de oude gewoonten die je met je eigen kinderen had, weer doorgegeven worden aan de volgende generatie!
..paprika's. Gele puntpaprika's. Eigenlijk niks bijzonders, want het is nu de tijd dat je er op de markt en in de winkels mee doodgegooid word.
Maar deze zijn heel bijzonder, want het zijn de allereersten die op onze eigen tuin opgegroeid zijn. Van de plantjes die we van de buurman kregen, maar toch….
Goed he?
©2003 - 2012 Weblog.nl is onderdeel van Sanoma Media Netherlands groep.
